صفحه نخست تکنولوژی چگونه دوربین دیجیتال انتخاب کنیم؟

چگونه دوربین دیجیتال انتخاب کنیم؟

دوربین دیجیتال
چگونه دوربین دیجیتال انتخاب کنیم؟Reviewed by دقیقه on Aug 3Rating: 5.0انتخاب دوربین دیجیتالی

وقتی ایستمن کداک در سال ۱۹۰۰ از دوربین براونی رونمایی کرد، این دوربین تنها متشکل از یک جعبه مقوایی بود با یک لنز و یک حلقه فیلم. اما این دوربین با اینکه خیلی ابتدایی بود انقلابی در عمومی کردن عکاسی ایجاد کرد. در آن زمان خریدن دوربین آسان بود. اما اکنون پس از یک قرن دوربین های مدرن به درجه ای از پیشرفتگی وتنوع رسیده اند که خریدن یک دوربین دست کمی از خرید ماشین ندارد. مانند ماشین، در هنگام خریدن دوربین با چندین انتخاب روبرو هستیم به ویژه اگر می خواهیم خرید آنلاین کنیم یا از مغازه ای خرید می کنیم که کارکنانش کمک زیادی در انتخاب به شما نمی کنند. صرفنظر از اینکه به دنبال چه نوع دوربینی باشید، مطمئناً تصمیمی نیست که در گرفتن آن بتوانید از بقیه تبعیت کنید. قیمت ها می توانند از ۱۰۰ دلار باشند تا چندین هزار دلار. حتی با یک قیمت، چندین مدل مختلف از چند سازنده مختلف پیدا می کنید و انتخاب یکی از این میان کار آسانی نیست.

کمی جستجو و تحقیق انجام دهید تا بفهمید به دنبال چه هستید. این کار ممکن است ترسناک باشد اما نترسید: این راهنمای خرید دوربین دیجیتال به شما کمک می کند تا در جهت درست گام بردارید. ما با هدف کمک به مبتدیان و کسانی که میخواهند دوربین های پیشرفته بخرند و با توجه به پرسش های متداول مشتریان این راهنما را تنظیم کرده ایم.

 

چند نوع دوربین وجود دارد؟

چه نوع دوربینی باید بخریم؟ به طور کلی، سه نوع دوربین دیجیتال وجود دارد: فشرده یا ساده، بدون آینه با لنز تعویض پذیر، و SLR دیجیتال یا DSLR. (البته چند نوع دوربین تخصصی دیگر نیز وجود دارد اما برای این راهنما فقط همین سه تا را ذکر می کنیم). خبر خوب این است که وقتی پاسخ این پرسش را بدانیم خیلی از مشکلاتمان حل می شود و تعداد انتخاب ها خیلی محدودتر می شود.

دوربین های ساده

دوربین های ساده طیف وسیعی دارند: از دوربین های فشرده که استفاده از آنها راحت است و قیمت مناسبی دارند تا مدل های حرفه ای قوی با زوم های بلندتر، سنسورهای بهتر،یا کنترل های نوردهی کاملاً دستی.

هرچند می توان برخی مدل های ساده را به قیمت ۱۰۰ تا ۲۰۰ دلار پیدا کرد اما در این طیف قیمت کیفیت تصویر خیلی فرقی با تصویر گوشی های هوشمند نمی کند. البته ویژگی هایی دارند که گوشی های هوشمند ندارند مانند تثبیت تصویر، لنزهای زوم یا اتصال وای فای.

دوربین های فشرده زوم بالا یا استاندارد زوم بالا از قیمت ۲۰۰ دلار شروع می شوند و به ۵۰۰ دلار یا بیشتر هم می رسند. این دوربین ها قابلیت زوم بالایی دارند و از زاویه باز شروع می شوند و به عکاسی از فواصل دور می رسند. به آنها سوپر زوم هم می گویند. این قابلیت در یک دوربین فشرده به شما انعطاف زیادی در عکاسی می دهد. دوربین های زوم بالای بزرگتر و گرانتر که به آنها دوربین های بریج (Bridge) گفته می شود زوم های بیشتری دارند و در بدنه های شبیه به DSLR قرار دارند. اما حواستان باشد که برخلاف بدنه شان، اکثر این دوربین ها به دلیل سنسورهای کوچکشان، تصویربرداری و کیفیت تصویر یک دوربین فشرده را دارند.

برای داشتن کیفیت بهتر، یک دوربین فشرده پیشرفته گزینه خوبی است. به دنبال دوربین هایی باشید که سنسور نوع ۱ را دارند که از ۵۰۰ دلار شروع می شوند و تا ۱۵۰۰ دلار هم می رسند. این سنسورهای بزرگتر نسبت به دوربین های ساده و ارزانتر نور بیشتری جذب می کنند و در نتیجه تصویر باکیفیت تری تولید می کنند. نقص این دوربین ها این است که سنسور بزرگتر باعث می شود که بقیه اجزای دوربین، از بدنه گرفته تا لنز، همگی بزرگتر شوند. البته مهندسان راههایی یافته اند تا این دوربین ها را تا آنجا که ممکن است کوچک کنند. انتخاب با خودتان است که یک دروبین کوچک با قدرت زوم کمتر یا یک دوربین بزرگ با کیفیت تصویر بهتر انتخاب کنید. سونی آغاز کننده تولید سنسورهای یک اینچی با سری RX100 بود که بقیه شرکت ها ازاو تبعیت کردند.

دوربین های بی آینه با لنز تعویض پذیر

این نوع دوربین ها در مقایسه با دوربین های ساده  کیفیت تصویر بهتری دارند، آپشن های خلاقانه تری دارند و عملکردشان  نیز سریعتر است. قبلاً وقتی از این دوربین ها سخن می گفتیم منظورمان DSLR بود. اما امروزه دوربین های بدون آینه قابلیت های محبوب ،و در برخی مواقع، بهتری ارائه می دهند. دلیل نامگذاری آنها این است که در این دوربین ها آینه بزرگ و سیستم های نمایاب اپتیکال پرحجم DSLR ها را ندارند که باعث می شود اندازه و وزن آنها کمتر شود که البته عکاسی پیشرفته و آسان هم ویژگی دیگر این نوع دوربین هاست. یک نقص دوربین های بدون آینه اولیه عملکرد کند آنها بود اما امروز از بسیاری جهات به پای رقیبان DSLR خود می رسند.

سازندگان مختلف، دوربین های بدون آینه را به شکل های مختلفی می سازند. پاناسونیک و الیمپوس از فرمت Micro Four Thirds استفاده می کنند و این یعنی می توانید از لنزهای پاناسونیک روی دوربین های الیمپوس استفاده کنید و برعکس. فوجی فیلم برای سری ایکس خود از سنسور APS-C استفاده می کند و سونی از APS-C و حتی سنسورهای بزرگتر فول فریم (۳۵ میلی متری) استفاده می کند. کنون و نیکون غول های DSLR هستند اما گزینه های بدون آینه هم دارند. تمامی این دوربین های ILC شما را قادر می سازند از لنزهای بسیار متنوعی استفاده کنید، از زوایای وسیع مناسب عکاسی مناظر گرفته تا زوم های مسافت زیاد برای صحنه های ورزشی و مناظر طبیعی و حیوانات.

قیمت دوربین های بدون آینه از ۵۰۰ دلار شروع می شود و تا چندهزار دلار هم می رسد (برند Hasselblad یک دوربین اندازه متوسط بدون آینه ساخته است که بیش از ۱۰ هزار دلار قیمت دارد). معمولاً مدل هایی که سنسور بزرگ دارند گران تر هستند البته همیشه هم اینطور نیست. مثل دوربین های فشرده، در مورد این دوربینها هم هرچه سنسور بزرگتر باشد اندازه دوربین هم بزرگتر می شود. از این لحاظ فرمت های Micro Four Thirds تعادل خوبی بین کیفیت تصویر و اندازه دوربین ایجاد می کنند در حالیکه APS-C و دوربین های فول فریم کیفیت تصویرشان بهتر است اما اندازه آنها نیز بزرگتر است.

دوربین های DSLR

قیمت دوربین های DSLR نیز در همان محدوده دوربین های بدون آینه است اما مدل های بالای آنها تا ۶۵۰۰ دلار هم می رسند که بسیار گرانتراز دوربین های مشتری مدار بدون آینه هستند. کیفیت تصویر آنها لزوماً بهتر و متنوع تر از مدل های بدون آینه نیست اما چند مزیت دیگر دارند. به طور کلی، عکاسان حرفه ای هنوز هم DLSR ها را ترجیح می دهند حتی با اینکه دوربین های بدون آینه در چندسال اخیر پیشرفت های قابل ملاحظه ای داشته اند، به ویژه آنهایی که هزینه زیادی را صرف لنز کرده اند.

دوربین های DSLR چند ویژگی کلیدی دارند. اول اینکه عملکرد زوم خودکار در یافتن اشیای متحرک کلاً سریعتر و بهتر است. برای عکاسی ورزشی و پرتحرک هنوز هم DSLR ها بدون رقیب هستند، البته دوربین های بدون آینه هم دارند خیلی به آنها نزدیک می شوند.

دوم اینکه بسیاری عکاسان هیچ جایگزینی برای نمایاب های اپتیکال قدیمی پیدا نکرده اند. نمایاب های اپتیکال در همه شرایط نوری یک نمای واضح از سوژه به شما می دهند و مثل نمایاب های الکترونیک در دوربین های بدون آینه تأخیر تصویری ندارند. این ویژگی به ویژه در هنگام عکاسی سوژه های متحرک با سرعت بالا بسیار کمک می کند.

سوم اینکه DSLR ها به دلیل نمایاب اپتیکالشان نسبت به دوربین های بدون آینه عمر باتری طولانی تری دارند. حتی باتری دوربین های بدون آینه حرفه ای به ازای هر بار شارژ ۴۰۰ عکس می گیرند. برای عکاسی طولانی مدت، طبیعت گردی، یا هر زمانی که نتوانید باتری خود را شارژ کنید، DSLR یک مزیت محسوب می شود.

در نهایت، کیفیت ساخت آنها بالاتر است. هرچند امروزه بسیاری از دوربین های بدون آینه عایق هوا و ساخت بسیار قدرتمندی دارند، هیچ چیزی نمی تواند با DSLR از لحاظ قدرت رقابت کند. اما به خاطر داشته باشید که ما داریم در مورد دوربین هایی با قیمت ۲۰۰۰ دلار یا بیشتر صحبت می کنیم پس بادوام بودن هزینه دارد.

بزرگترین نقص DSLR ها اندازه بزرگشان است. در مقایسه با بدون آینه ها، DSLR ها بزرگتر و سنگین تر هستند (هرچند بسته به لنز مورد استفاده، بعضی بدون آینه ها هم بزرگ می شوند). همچنین در حالت نمای زنده (که تصویر به جای نمایاب اپتیکال، روی صفحه LCD تشکیل می شود) کند عمل می کند. این باعث می شود که در گرفتن فیلم عملکردشان بدتر از بدون آینه ها باشد. اما برخی مدل ها مانند Canon EOS 80D در این زمینه هم خوب عمل می کنند.

انتظار چه قیمتی باید داشته باشیم؟

برای یافتن دوربین مناسب نیازی نیست که هزینه زیادی صرف کنید اما به قول معروف هرچقدر پول بدهی آش می خوری. اما باید بدانید چه می خواهید: بسیاری مدل های گرانقیمت بسیاری ویژگی ها دارند که ممکن است هرگز استفاده نکنید. امروزه که گوشی های هوشمند چنین عکس های خوبی می گیرند سخت است که پیشنهاد کنیم یک دوربین فشرده ساده بخرید مگر اینکه هدف خاصی داشته باشید. برای کیفیت تصویر بهتر، روی ۵۰۰ دلار برنامه ریزی کنید اما اگرفقط به دنبال این هستید که نسبت به گوشی هوشمندتان گزینه های بیشتری داشته باشید با هزینه کمتر از این هم می توانید دوربین خوبی بخرید.

آیا سرعت مهم است؟

بله. اما این روزها سرعت بیشتر دوربین ها کافی است. لنزهای قابل تعویض، چه در بدون آینه چه در DSLR، معمولاً عملکرد بهتری نسبت به دوربین های فشرده دارند. فوکوس آنها سریعتر است، اشیا را بهتر پیدا می کنند، و در هر ثانیه تصاویر بیشتری می گیرند.

به طور کلی، یک دوربین ساده معمولی نمی تواند در هرثانیه بیش از دو یا سه فریم بگیرد در حالیکه DLSR ها و بدون آینه های مدل بالا می توانند تا ۱۰ فریم و بیشتر درهر ثانیه بگیرند. دوربین های فشرده با عملکرد بالا قیمتی مشابه همتایان بدون آینه و DSLR خود دارند البته چند استثنا هم وجود دارد .

چرا ارگونومی مهم است؟

یک ویژگی مهم دیگر ارگونومی است. قبل از خرید حتماً این موضوع را چک کنید. حتماً چک کنید که دوربین راحت در دستتان جای بگیرد و آنقدر سنگین نباشد که نتوانید حملش کنید. دوربینی که می خرید باید دسترسی سریع به قابلیت های معمول را امکان پذیر سازد و منو ها باید ساختار ساده، منطقی، و با قابلیت یادگیری آسان باشند. استفاده از مدل های لمسی می تواند بسیار راحتتر باشد، اما اگر ساختار کنترل ها و منوها ضعیف باشد یا صفحه را نتوان با لمس تنظیم کرد، می تواند بسیار ناامید کننده باشد. بسیاری از این ها شخصی هستند پس پیشنهاد می کنیم اگر می توانید کار با مدل های مختلف را امتحان کنید.

آیا تعداد بالای مگاپیکسل می تواند کیفیت بالای تصویر را تضمین کند؟

اگر دفترچه راهنمای دوربین را بخوانید می بینید که دوربین های فشرده و DSLR تعداد مگاپیکسل یکسانی دارند (۱۶، ۲۰، و غیره). اما این مثل این است که بگوییم فورد و لامبورگینی مثل هم هستند اما هرچند هردو ماشین هایی هستند که چهار چرخ دارند، عملکرد و کیفیتشان کاملاً متفاوت است. همین نکته هم برای دوربین های فشرده در مقابل DSLR ها صادق است. دوربین های فشرده سنسورهای بسیار کوچکتری دارند. هرچند بیشتر دوربین ها با سنسورهای کوچک با جادادن این همه مگاپیکسل روی یک تراشه کوچک، کارهایی مانند به اشتراک گذاری آنلاین تصاویر، یا گرفتن پرینت های کوچک را خیلی خوب انجام می دهند، اما به ویژه در نور کم می توانند سروصدای زیادی داشته باشند.

دوربین هایی که قابلیت تعویض لنز دارند سنسورهای بسیار بزرگتری دارند که یعنی در نور کم سروصدای کمتری ایجاد می کنند و کیفیت کلی تصویر بهتری دارند. این ویژگی باعث می شود بتوانید در نور کم بدون فلاش عکس بگیرید و کیفیت تصویر هم تغییری نکند. بعلاوه، اگر می خواهید پرینت های بزرگ بگیرید یا زیاد تصاویر را برش می زنید (crop) مدل های با لنز قابل تعویض بیشتر به کارتان می آیند.

خلاصه اینکه دوربین ها را تنها بر اساس تعداد مگاپیکسل قضاوت نکنید. اندازه و کیفیت سنسور تصویر با ویژگی های نوری مربوطه در مقایسه با تعداد پیکسل ها، نقش بسیار بزرگتری در کیفیت تصویرایفا می کنند پس گول این را نخورید که تعداد پیکسل های بیشتر منجر به تصویر با کیفیت تر می شود. سنسور کوچک باعث می شود که اندازه دوربین کوچک و سبک باشد اما در این حالت کیفیت تصویر تا حدودی فدای راحتی می شود. دوربین های DSLR با سنسورهای بزرگتر تصاویر بهتری می گیرند، اما حتی کوچکترین DSLR ها هم بزرگ هستند. این دلیل افزایش محبوبیت دوربین های بدون آینه است؛ آنها از سنسورهای بزرگتری استفاده می کنند اما از DSLR ها کوچکتر هستند.

اگر می خواهید تصاویر بزرگ را پرینت بگیرید یا برش بزنید تعداد مگاپیکسل مهم است اما همانطور که گفتیم این موضوع هیچ ربطی به کیفیت خود تصویر ندارد.

چرا تعویض لنزها انقدر مهم است؟

ویژگی های متفاوتی یک دوربین را از خوب به عالی تبدیل می کنند که یکی از آنها لنز است. هرچقدر هم که اجزای داخلی پیشرفته باشند، دوربین بدون چشم شیشه ای هیچ نیست. همانگونه که گفتیم، جذابیت یک دوربین با لنز قابل تعویض این است که: شما نه تنها می توانید سیستم خود را نسبت به نیازهای خود تغییر دهید، بلکه قابلیت های تصویربرداری هم افزایش می یابد. هرچند برخی دوربین های فشرده مدل بالا لنزهای خوبی دارند، نمی توانند با تنوع کاربردهای لنزهای قابل تعویض رقابت کنند.

بیشتر مدل های لنز تعویض پذیر معمولا با لنز معمولی ۱۸-۵۵ میلی متری به نام کیت لنز عرضه می شوند. می توانید با پرداخت هزینه بیشتر، یک سری لنز بیشتر بخرید: مانند زاویه وسیع، عکاسی راه دور سوپر، و ماکرو. نیکون، کنون، و سونی برای کیفیت لنزشان معروف هستند اما سازندگان دیگر اغلب هم لنزهای باکیفیتی از شرکتهای معتبری مانند Leica یا Zeiss روی دوربینهای خود قرار می دهند. این لنزها شیشه های بهتری از دوربینهای فشرده دارند که به کیفیت بهتر DLSR ها و بدون آینه ها منجر می شود.

توجه داشته باشید که هر لنزی را نمی توان روی هر دوربینی گذاشت. مثلاً لنزهای کنون به گونه ای طراحی شده اند که فقط به دوربین های کنون می خورند. البته Micro Four Thirds استثنا است چون لنزهای پاناسونیک را می توان روی دوربین های الیمپوس قرار داد و برعکس. در برخی موارد می شود یک لنز از یک برند را با دوربینی از برند دیگر سازگار کرد که اغلب لنز DSLR روی بدنه دوربین بدون آینه قرار می گیرد. با اینکه آداپتورهای پیشرفته ای وجود دارند که با آنها می توان فوکوس خودکار را کنترل کرد، عملکرد لنز در مقایسه با مواردی که روی بدنه اصلی  خود قرار گرفته باشد کندتر می شود. بنابراین، بهترین حالت این است که لنزی بخرید که برای دوربینتان طراحی شده باشد.

تفاوت زوم اپتیکال و دیجیتال چیست؟

سازندگان دوربین مثل مگاپیسل برای زوم دیجیتال هم اعداد و ارقام بزرگ ارائه می دهند. و مثل مگاپیسل، نباید توجهی به آنها بکنید. زوم اپتیکال از اپتیک واقعی برای نزدیکتر شدن به شئ مورد نظر استفاده می کند در حالیکه زوم دیجیتال مثل این است که تصویری را برش دهید و بزرگ کنید تا اندازه صفحه شود. دوربین هیچ جزییات دیگری را ثبت نمی کند و در نتیجه کیفیت ضعیف تر می شود. از آنجا که زوم اپتیکال در چندسال اخیر افزایش چشمگیری یافته، سازندگان کمتر در مورد زوم دیجیتال سروصدا به پا می کنند. اما، اگر تبلیغ زوم دیجیتال را دیدید، توجهی به آن نکنید.

تفاوت بین تثبیت سازی اپتیکال، الکترونیک، و سنسور شیفت چیست؟

تثبیت تصویر اپتیکال یا OIS با تغییر مکان عناصر درون لنزها، باعث می شود که تاری را از تصویر بگیرید. این روش به ویژه با لنزهای زوم طولانی خیلی کمک می کند. هرچند شرکت های مختلف از روش های متفاوتی برای این کار استفاده می کنند، همه آنها اغلب مؤثر هستند و هیچ عیبی به جز قیمت بالاتر لنز ندارند. یک مزیت دیگر OIS این است که با هر لنزی که استفاده می کنید تنظیم می شود. عیب آن این است که بسیاری لنزها به ویژه لنزهای تک زوم سریع، اغلب این ویژگی را ندارند.

برعکس، تثبیت تصویر الکترونیک (EIS) یک ویژگی مربوط به دوربین است و نه لنز. هرچند تصویر را با تاری کمتر می گیرد اما این کار را به قیمت کاهش کیفیت تصویر انجام می دهد. همیشه به دنبال تثبیت تصویر اپتیکال باشید، که البته این روزها خیلی در دسترس است.

تثبیت سنسور شیفت مانند تثبیت الکترونیک نیست. در این روش در واکنش به لرزش، مکان فیزیکی سنسور تغییر داده می شود که روشی شبیه به تثبیت اپتیکال می شود. با این تفاوت که سنسور به عنوان یک بخش حرکت می کند نه به عنوان یک جزء لنز. این روش عملکرد بسیار خوبی دارد و می تواند با هر لنزی انجام شود.

در صفحه LCD به دنبال چه باشیم؟

سازندگان دوربین روی اندازه صفحه خیلی تبلیغ می کنند چون خیلی ملموس است اما ویژگی های دیگری هم در این زمینه وجود دارند. رزولوشن (که اغلب بر اساس تعداد نقاط سنجیده می شود، مثلاً ۹۶۰ K) مشخص می کند که صفحه چقدر واضح است، و روشنی که مشخص می کند آیا در هنگام عکاسی در محیط بیرون صفحه قابل دیدن هست یا نه. امروزه اغلب دوربین ها صفحه هایی به بزرگی ۳ اینج و رزولوشن خوبی دارند. فناوری های صفحه نمایش جدید مانند OLED روشنتر و ظاهر بهتری دارند.

یک مورد دیگر صفحه لمسی است. البته همه دوربین ها صفحه لمسی ندارند و همه هم نیازی به آن ندارند اما می توانند مفید باشند. صفحات لمسی روی دوربین های بدون آینه برای انتخاب نقطه فوکوس یا حتی فشاردادن شاترخیلی مناسب هستند. روی هردوربینی که صفحه لمسی داشته باشد، استفاده از منو راحتتر است و تماشای تصویر در حافظه مانند تماشای تصاویر گوشی هوشمند می شود.

آیا نمایاب مهم است؟

مسلماً نمایاب مزایای خود را دارد و مشتاقان عکاسی آنها را به صفحه LCD ترجیح می دهند. دوربین های DSLR از نمایاب های اپتیکال استفاده می کنند (تصویری که از آینه منعکس می شود) در حالیکه بدون آینه ها از نمایاب الکترونیک استفاده می کنند که یک LCD ریز است با یک قاب چشمی. بسیاری از دوربین های فشرده نمایاب الکترونیک ندارند چون باعث افزایش اندازه و وزن دوربین می شوند. همانطور که قبلاً گفته شد، یافتن یک دوربین فشرده با نمایاب قابل استفاده دشوار است اما کاربران غیرحرفه ای نیازی به آن نخواهند داشت.

 

ویدیو چه؟

امروزه همه دوربین ها فیلم می گیرند و برخی حتی با رزولوشن اولترا اچ دی ۴K هم فیلم می گیرند. دوربین های مدل بالای بدون آینه و DSLR اغلب ویژگی هایی دارند که حتی برای فیلمبرداری سینمایی هم مناسب هستند، همچنین با قابلیت انتخاب لنز، تعداد انتخاب ها بیشتر هم شده است.

هر دوربینی، از ساده گرفته تا پیشرفته، برای کاربرد غیرحرفه ای فیلمبرداری خوبی ارائه می دهند، اما شاید مهمترین ویژگی یک فیلم ثبات تصویر آن باشد. اگر نمی خواهید همیشه در حال حمل سه پایه باشید دوربینی بخرید که تثبیت تصویر سنسور شیفت یا اپتیکال داشته باشد. این باعث می شود فیلمهایی که می گیرید بدون لرزش و صاف باشند.

دیگر به دنبال چه ویژگی هایی باشیم؟

حالت عکسبرداری

اغلب دوربین های فشرده طیف وسیعی از حالت های عکسبرداری ارائه می دهند اما همه آنها گونه دیگری از حالت خودکار هستند. اگر از تنظیم دیافراگم، سرعت شاتر، و ISO خوشتان نمی آید خب اشکالی ندارد. اما فشرده های پیشرفته لنزهای قابل تعویض با حالت های تنظیم دستی آپشن های زیادی به شما می دهند. این دوربین ها هنوز هم حالت های خودکار را دارند بنابراین اگر آماده خاموش کردن گزینه خودکار نیستید اما حس می کنید که ممکن است در آینده خودتان در مورد حالت عکاسی تصمیم بگیرید، دوربینی بخرید که کنترل دستی داشته باشد.

RAW یا JPEG ؟

تقریباً همه جا JPEG استاندارد عملی تصاویر است. اگر تصویری را در اینترنت تماشا کنید به احتمال زیاد فرمت JPEG دارد. فرمت پیش فرض بسیاری دوربین ها JPEG است و برای بسیاری افراد خوب است. اما دوربین های پیشرفته تر به ویژه لنز تعویض پذیرها قابلیت عکاسی با فرمت RAW هم دارند. تصاویر RAW اطلاعات را به طور کامل از سنسور می گیرند و مانند JPEG هیچ داده ای را از بین نمی برند (که فشرده سازی نامیده می شود). کیفیت تصویر لزوماً بهتر نیست اما اگر کسی بخواهد پس از گرفتن عکس تغییری در تصویر بدهد این نوع تصویر انعطاف بیشتری خواهد داشت. می توان سایه ها را روشن کرد، هایلایت ها را کم کرد، تعادل رنگ ها را به طور کامل تغییر داد. فرمت RAW یک دنیای جدید از امکانات ویرایش تصویر خلق می کند.

اما تمامی این قابلیت های اضافی هزینه دربردارند. اندازه فایل های RAW اغلب چهار برابر یک JPEG کیفیت بالا است. اگر می خواهید با فرمت RAW عکس بگیرید حتماً حواستان باشد که حافظه و فضای هارد زیادی داشته باشید. همچنین، در مقایسه با فایل های JPEG، ویرایش فایل های RAW نیاز به یک کامپیوتر سریعتر دارد.

وای فای و جی پی اس

به دلیل گسترش شبکه  های اجتماعی، وای فای یک قابلیت مهم در یک دوربین مدرن است. اگر می خواهید تصاویر خود را مستقیم روی فیسبوک یا اینستاگرام بگذارید و مجبور نباشید برای این کار اول دوربین را به کامپیوتر وصل کنید، دوربینی بخرید که قابلیت وای فای داشته باشد. امروزه بیشتر سازندگان این قابلیت را وارد محصولات خود کرده اند و هر کدام هم اپلیکیشن اندروید و iOS مخصوص را دارن تا بتوان به صورت وایرلس تصاویر را انتقال داد. این اپ ها اغلب ساده و ابتدایی هستند اما کار را راه می اندازند.

برای خیلی ها جی پی اس یک نیاز مسلم نیست. اگر زیاد سفر می کنید، جی پی اس گزینه خوبی برای Geotag کردن عکس هاست تا مشخص شود هر عکسی کجا گرفته شده است. دوربین های زیادی این قابلیت را ندارند اما بیشتر سازندگان این امکان را می دهند که این قابلیت را به دوربین اضافه کنید. البته به یاد داشته باشید که استفاده از جی پی اس باتری را سریع خالی می کند پس هروقت نیاز نداشتید آن را روشن نکنید.

ضد هوا، ضدآب، وضد ضربه بودن

همین اول بگذارید یک قضیه را روشن کنیم: دوربینی که ضد هوا، ضد باران، یا ضد قطره باشد، ضد آب نیست. یک دوربین ضد هوا یعنی تمامی درزها و دکمه ها عایق شده اند تا باران، رطوبت، و قطرات وارد دوربین نشوند اما نمی توان آن را داخل آب کرد. اما یک دوربین ضد آب به گونه ای طراحی شده که بتوان آن را به زیر آب برد. اگر زیر باران عکاسی می کنید نیاز به دوربین ضدهوا دارید. اگر در هنگام غواصی عکاسی می کنید نیاز به ضد آب دارید.

بسیاری دوربین های بدون آینه و DSLR ضدهوا هستند که آنها را برای عکاسی فضای آزاد مناسب می کند. کمی برف یا باران یا رطوبت آبشار و قطرات پاشیده شده امواج دریا به آنها صدمه ای نمی زند. معمولاً دوربین های مدل پایین با لنز تعویض پذیر ضد هوا نیستند و این یک ویژگی است که بلافاصله محسوس نیست. اگر شک دارید بپرسید. یک مورد دیگر: هم دوربین و هم لنز هردو باید ضد هوا باشند.

دوربین های ضد آب یک زیرمجموعه خاص از دوربین های فشرده هستند. آنها اغلب ضد ضربه هم هستند، پس اگر از دستتان افتاد طوریشان نمی شود. معمولاً کیفیت تصویرشان از فشرده هایی که ضد آب نیستند کمتر است اما بسیاری افراد دوست دارند کیفیت تصویر را فدای دوام کنند. برای دوربین های با لنز تعویض پذیر قاب های ضد آب وجود دارد اما قیمتشان معمولاً به اندازه خود دوربین است.

نتیجه

اگر مبلغ کمی می توانید هزینه کنید، مثلاً ۳۰۰ دلار، پس واقعاً فکر کنید که آیا یک دوربین جداگانه نیاز دارید یا نه؟ اگر با این پول دوربین می خرید، حواستان باشد قابلیت هایی پیدا کنید که گوشی موبایلتان نداشته باشد و انتظار کیفیت تصویر بالا هم نداشته باشید. اگر کمی پول بیشتری دارید و می خواهید یک چیز ساده بخرید، یک دوربین فشرده پیشرفته با سنسور یک اینچی بخرید.

اگر به دنبال واکنش سریع و کیفیت بهتر هستید یا علاقه به عکاسی به عنوان یک حرفه دارید، باید یک دوربین بدون آینه یا DSLR بخرید. هرچند این دوربین ها گرانتر هستند اما قابلیت های بسیار بیشتری دارند. به خاطر داشته باشید که دوربینی انتخاب کنید که مناسب شما باشد.

مشاهده مقالات بیشتر
مطالب بیشتر از این نویسنده محمد هلاکوئی
Load More In تکنولوژی

پاسخ دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.بخشهای موردنیاز علامتگذاری شده اند *

این موارد رو هم بررسی کنید

بلک بری از DTEK50، ایمن ترین گوشی اندروید جهان، رونمایی می کند

بلک بری از DTEK50، ایمن ترین گوشی اندروید جهان، رونمایی می کندReviewed by دقیقه on Aug 6Ra…